به طور معمول اگر قرار باشه  مساله اي رو حل كنيم  با چهار حالت روبرو مي شويم :

  • چون احساس خطر نمي كنيم ، وضع موجود رو حفظ مي كنيم ( اجتناب آرام )
  • يا اينكه اولين راه حلي كه به نظرمون رسيد رو اجرا مي كينم يعني تغيير( تغيير آرام )
  • حالتي ديگه اينكه از بين راه  حلهاي مختلف واضح ترين راه حل رو انتخاب كنيم .( اجتناب دفاعي )
  • حالت ديگه از اصلاح تدريجي استفاده كنيم . ( حالت ترس )

براي اينكه واضح تر بيان كنم  با بيان مثالي مساله رو روشن مي كنم :

كارمندي در مسير ارتقاء شغلي خود با مانع روبرو مي شود . براي درك علل آن و يافتن راه حل به بررسي مي پردازد و سپس سه راه حل در برابرش قرار مي گيرد .

1.      ادامه تحصيل در دانشگاه

2.      تغيير شغل

3.      فراموش كردن مساله ارتقاء و ادامه وضع موجود

حال تصميم هايي رو كه اين فرد مي گيره با مدلهاي تعريف شده بالا كه از مدل تعارض در حل مسائل فردي  (  من  و  جانيس  -             L.JANIS  &   L.MANN   ) تعريف شده

اينگونه خواهد بود  كه  :

در انتخاب اول پيوستگي بدون تعارض

در انتخاب دوم  تغيير بدون تعارض

و در انتخاب سوم پرهيز تدافعي

 

حال اگر شما بوديد كدام يك از اين راه ها رو انتخاب مي كرديد . آيا راه حل هاي ديگري هم براي خودتون داشتيد  . فكر مي كنيد راه حل شما مناسب ديگران هم باشه و نسخه درماني مناسبي براي سايرين باشه ؟

 

 

 

تعريف تعارض:

در فرهنگ‌هاي لغت فارسي تعارض به معني متعرض و مزاحم يكديگر شدن، با هم مخالفت كردن و اختلاف داشتن معني شده است.